Nowe odmiany łubinów

Menu Doradztwo

czwartek

maja 2013

Nowe odmiany łubinów

Łubin żółty - charakterystyka odmian

Odmiana	Typ użytkowy	Reakcja na opóźniony termin siewu	Wczesność	Najważniejsze cechy i ilość wysiewu na 1 ha
Polo	N	T	W	Równomierne dojrzewanie (150-170)
Parys	N-Z	-	Ś-W	Odporna na Fusarium sp. i wyleganie (150-170)
Mister	N	T	Ś-W	Odporna wyleganie, duża odporność na antraknozę (120-130)
Taper (S)	N	-	B-W	Odporna na Fusarium sp. i wyleganie, niepękające strąki, równomierne dojrzewanie, bardzo niska zawartość alkaloidów (150-160)
Juno	N-Z	T	B-W	Odporna na Fusarium sp. i wyleganie, niepękające strąki (120-130)
Legat (S)	N	-	W	Odporna na wyleganie, niepękające strąki. Równomierne dojrzewanie (160)
Lidar	N	T	B-W	Odporna na wyleganie, niepękające strąki (120-130)

Objaśnienia:

(S) - odmiana samokończąca, N - odmiana nasienna, N-Z - odmian nasienno-zielonkowa, T - termoneutralna, B-W - bardzo wczesna, W - wczesna, Ś-W - średniowczesna, (150) - przybliżona ilość wysiewu w kg/ha.

Łubin żółty

Łubin wąskolistny - charakterystyka odmian

Odmiana	Typ użytkowy	Reakcja na opóźniony termin siewu	Wczesność	Najważniejsze cechy i ilość wysiewu na 1 ha
Graf	N	T	Ś-W	Odporna na Fusarium sp. i wyleganie, niepękające strąki, nadaje się do mieszanek z pszenżytem, bardzo niska zawartość alkaloidów (140-155)
Cezar	N	T	Ś-W	Niepękające strąki, nadaje się do mieszanek z pszenżytem, bardzo niska zawartość alkaloidów (140-155)
Boruta (S)	N	-	W	Niepękające strąki, równomiernie dojrzewa, bardzo niska zawartość alkaloidów (140-155)
Elf	N	-	W	Niepękające strąki, bardzo niska zawartość alkaloidów (130-140)
Mirela	N-Z	T	W	Odmiana gorzka o dużej zawartości alkaloidów, łatwo osypująca się. Na poplony lub przyoranie. (150-160)
Wersal (S)	N	-	Ś-W	W uprawie na nasiona wymaga wczesnego terminu siewu, niska zawartość alkaloidów.
Baron	N	T	W	Niepękające strąki, niska zawartość alkaloidów, dobrze plonuje. (140-160)
Zeus	N-Z	T	W	Przydatna do wysiewu w poplonach, szybkie tempo wzrostu. (140-160)
Atu	N	-	Ś-W	W uprawie na nasiona wymaga wczesnego terminu siewu, niska zawartość alkaloidów, odporna na antraknozę i wyleganie (160-170)
Karo	N-Z	-	Ś-W	Odmiana gorzka o dużej zawartości alkaloidów, odporna na pękanie strąków. Polecana do uprawy jako poplon. Odporna na wyleganie. (170-180)
Sonet (S)	N	-	B-W	Wymaga wczesnego siewu, niska zawartość alkaloidów. Odporna na pękanie strąków (180)

Objaśnienia:

Łubin wąskolistny

Zmiana warunków ekonomicznych w rolnictwie, wzrastająca świadomość ekologiczna i postęp w hodowli powinny przyczynić się do większego zainteresowania łubinami w najbliższych latach. Znaczenie łubinów będzie wzrastać za sprawą większej popularności programów rolnośrodowiskowych, gdzie rośliny te są stosowane jako międzyplony.

Spośród licznej grupy strączkowych duże znaczenie i zasięg mają łubin żółty i wąskolistny (często nazywany niebieskim ze względu na barwę kwiatu). W ostatnim czasie nastąpił istotny postęp w hodowli łubinów wyrażający się poprawą plonowania, odporności na choroby czy wyhodowanie odmian o mniejszej zawartości alkaloidów, samokończących i termoneutralnych. W roku 2005 w krajowym rejestrze odmian znajdowało się 7 odmian łubinu żółtego i 11 odmian łubinu wąskolistnego. Odmiany samokończące charakteryzują się dużą wczesnością i równomiernością dojrzewania. W efekcie dają stabilne plony w latach a ewentualne porażenie antraknozą w mmniejszym stopniu oddziałuje na plon. Ważnym osiągnięciem polskiej hodowli było uzyskanie odmian termoneutralnych. Cecha ta wyraża się w małej wrażliwość roślin na opóźniony termin siewu. Spóźniony siew wiosną spowodowany jest często niekorzystnymi warunkami klimatycznymi. Odmiany termoneutralne zapewniają w takich warunkach uzyskanie zadowalającego plonu nasion.

Większość z zarejestrowanych odmian przeznaczona jest do uprawy na nasiona. Posiadają one niską zawartość alkaloidów (odm. słodkie) przez co stanowią dobrą paszę dla zwierząt. Odmiany gorzkie o podwyższonej zawartości alkaloidów występują tylko w łubinie wąskolistnym i przeznaczone są głównie do uprawy w poplonach i na przyoranie.

Uprawa łubinu żółtego polecana jest na glebach żytnich dobrych i słabych. Gatunek ten doskonale znosi zakwaszenie gleby. Natomiast plantacje łubinu wąskolistnego należy lokalizować z reguły na dobrych i średnich glebach żytnich o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym. Łubiny nie należy uprawiać częściej niż co 4 lata na danym polu i najlepiej w 3 roku po oborniku. Dobrym przedplonem dla obu tych gatunków są zboża.

Dariusz Krzywiec

LODR Końskowola