Ocena przezimowania zbóż ozimych i rzepaku ozimego w sezonie 2016/2017 na terenie województwa lubelskiego
Wpisany przez Administrator   
piątek, 17 marca 2017 08:31

W ostatniej dekadzie lutego pobrano monolity glebowe z plantacji ozimin na terenie poszczególnych powiatów woj. lubelskiego. W trakcie pobierania monolitów w większości przypadków gleba była zamarznięta i znajdowała się pod pokrywą śniegową. Monolity zostały poddane ocenie w I dekadzie marca. Na większości powierzchni stan plantacji ozimin jest lepszy w porównaniu do roku ubiegłego. W poprzednim sezonie wegetacyjnym (2015/2016) mrozy, które wystąpiły na początku stycznia przyszły w okresie silnego rozhartowania roślin, przy całkowitym braku śniegu, co negatywnie odbiło się na przezimowaniu. W sezonie (2016/2017) oziminy weszły w zimowanie dobrze zahartowane, a w okresie najsilniejszych mrozów większość pól na terenie województwa lubelskiego była przykryta ok. 10-20 cm warstwą śniegu.

Tab. 1 Wyniki oceny monolitów w sezonie 2016/2017 przedstawiono w tabeli :

Wyszczególnienie

pszenica

żyto

jęczmień

pszenżyto

rzepak

Powierzchnia pól

w ha

115

22

14

38

110,2

Łączna powierzchnia prób w cm2

43100

12600

7200

22100

46200

Ilość pobranych prób

48

14

8

23

42

Stan badanych roślin

żywe

1688

444

252

739

281

kiełkujące

12

0

0

1

0

wątpliwe

116

27

30

38

37

martwe

51

13

12

21

17

ogółem

1867

484

294

799

335

 

Tab.2 Porównanie przezimowania roślin w sezonach 2015/2016-2016/2017.

Gatunek

% roślin żywych w stosunku do ogólnej liczby roślin

Liczba roślin żywych na m2

2015/2016

2015/2017

2015/2016

2016/2017

pszenica

80,81

90,41

301,4

391,65

żyto

91,11

91,74

317,5

352,38

jęczmień

44,72

85,71

111,8

350,00

pszenżyto

86,54

92,49

300,9

334,39

rzepak

62,69

83,88

45,4

60,82

Ogólna ocena przezimowania w porównaniu do ubiegłego sezonu, poszczególnych gatunków przedstawia się następująco: Pszenica : stan lepszy , Żyto : stan podobny, Jęczmień : stan lepszy, Pszenżyto : stan lepszy. Rzepak ozimy : stan lepszy.

Rzepak ozimy– dzięki dość dobrym warunkom pogodowym w pierwszej części wegetacji jesiennej, szczególnie we wrześniu, rośliny zdążyły nabudować przynajmniej 8 liści, oraz dość gruba szyjkę korzeniową (pow. 1cm). W październiku i listopadzie wegetacja znacznie zwolniła. Rośliny w tym okresie przeszły dość długi okres hartowania. Dodatkowo duża masa liściowa w okresie silnych mroźnych wiatrów zatrzymywała śnieg na plantacji. Wymarzanie rzepaku było raczej sporadyczne i mogło dotyczyć tych plantacji, które na jesieni nadmiernie się rozwinęły a ich stożek wzrostu był osadzony wysoko. Wiosenna wegetacja wznowiła się na przełomie lutego i marca. Większość plantacji została już zasilona pierwszą dawką azotu.

Zboża ozime – W okresie siewów zbóż (III dekada września – I dekada października) na naszym terenie wystąpiła susza, co negatywnie wpłynęło na wschody roślin. Dodatkowo w dalszej części wegetacji jesiennej, niskie temperatury w październiku i listopadzie uniemożliwiały odpowiednie krzewienie się roślin. Zboża weszły w zimowanie (średnio) w fazie zaledwie 2-3 liści. Dodatkowo śnieg na tych plantacjach był w okresie najsilniejszych mrozów zwiewany i na części pól wystąpiło zjawisko wysmalania. Mimo początkowych obaw co do przezimowania najsłabiej mrozoodpornych gatunków i odmian, na większości terenu straty są niewielkie. Większe uszkodzenia są obserwowane oczywiście np. na polach zakwaszonych, nie chronionych , czy niedostatecznie zaopatrzonych w fosfor, potas i inne składniki pokarmowe. Poza tym w związku z tym że większość plantacji będzie wymagała dokrzewiania wiosną, należy szybko wykonać odpowiednie zabiegi agrotechniczne np. zastosowanie nawozów azotowych w formie azotanowej (saletrzanej) oraz oprysków z użyciem środków skracających (antywylegaczy).

Krzysztof Kurus